
‘November Rain’ laat zich dit jaar meer dan anders voelen, vind ik zelf. Ook zonder letterlijke regen, wegen de quarantaines (again!), drukke werkdagen, het gemis van verre vrienden en familie en mijn alsmaar vaker bevroren tenen, nogal door. Maar de Guy Fawkes in mij zal zich niet zomaar laten kisten en dus ben ik in mijn keuken gekropen. Zoonlief zag het blijkbaar ook zitten… et voilà, een leuke avond met ons tweetjes en een recept dat zowel Poolse als Duitse als Italiaanse roots heeft, zoals ik dus ๐.
We hebben ‘pierogi’ gemaakt… halve maantjes of buideltjes van deeg met lekkers in. Dit lekkers kan zowel vlees, als vegetarisch, als zoet zijn. Voor ieder wat wils, naar gelang goesting, levensovertuiging, gelegenheid en de inhoud van frigo of voorraadkast.
We beginnen met het belangrijkste: de vulling.
Mijn favoriet is ‘op zijn Russisch’ met aardappelpuree, witte brokkelkaas (zoals feta) en goudgebakken ajuin (+zout en peper). Alles tot moes gemengd, ‘gebuideld’ en gekookt zoals pasta, dan opgediend met gebakken spekjes. Maar er zijn andere versies:
- Met vlees: je kookt een stuk rundsvlees op laag vuur, liefst met bot, in een pot met water en groentjes, zoals voor bouillon. Nadat de bouillon goed getrokken heeft, haal je het bot eruit en maal je het vlees samen met de groentjes (wij hebben vleesmaalmachines, maar een stevige mixer kan dit ook wel aan). De bouillon zelf hou je bij en gebruik je voor een stoofvleesje wat verder in de week ๐. Dan bak je wat in blokjes gesneden ajuin in een pan en voegt deze toe aan het vleesmengsel + een beetje geweekt oud brood, 2 eieren en peper en zout. Dit kneed je dooreen totdat je een stevige massa hebt.
- Met paddenstoelen: je weekt wat gedroogde paddenstoelen in heet water, bakt ondertussen een fijngesnipperd uitje en wat look aan in een pan, voegt hieraan gehakte boschampignons toe, dan de geweekte paddenstoelen (ook fijngehakt) en het weekwater. Je laat dit uitdampen op laag vuur totdat je een homogene massa hebt. Een beetje peterselie mag ook, peper en zout.
- Met bosbessen: verse of diepgevroren bosbessen mengen met een beetje maïzena, zodat het vocht in je buideltje blijft, als je het echt zoet wilt, ook wat poedersuiker, maar ik heb ze liever puur natuur.
Je kan er duidelijk alle kanten mee op. Er zijn er met zuurkool, met spinazie, met jalapeño en kaas, met kip en mais, met zoete witte kaas en honing… je kan er zelfs iets chinees van maken, want uiteindelijk zijn dit ‘dumplings’ of zo vertaalt google ‘pierogi’ toch in het Engels ๐.
Maar voordat we hier wild creatief worden, het tweede belangrijkste: het deeg.
Mijn tante in Polen maakt het beste deeg voor dit recept, vind ik ๐. Ze neemt voor 1kg bloem een ‘bijna liter’ opgekookte melk en kneed dit in een zacht deeg. Verbrandde vingers moet je erbij nemen. Als je het echt te heet vindt, zijn rubberen handschoenen een mogelijke oplossing. Dit plakkerig deeg wordt dan uitgerold op een rijkelijk met bloem bestoven werkvlak tot enkele millimeters dik. Met een glas met scherpe rand kan je cirkels eruit prikken die je klaarlegt om gevuld te worden. De rest rol je terug in een bol om dan weer uit te rollen en te prikken. Dit zolang er deeg is. Let wel, een kilo bloem is veel… voor een eerste keer zou ik beginnen met 300g bloem en 280ml melk ๐.
Het idee van de cirkeltjes deeg is om die te vullen met je gekozen vulling (van hierboven) en dicht te plakken zoals halve maantjes. Dichtplakken doe je met een beetje water op de rand die je met je vinger aanbrengt. Let op: goed duwen op die randjes, want pierogi die open gaan tijdens het koken kan je wegsmijten. Moest je dit alleen doen, zal je snel merken dat de cirkeltjes deeg snel uitdrogen en dus niet meer dichtplakken tegen dat je alles uitgeprikt hebt. Mijn voorstel is dus een bandwerk van 2 of 3 personen: eentje rolt en prikt, 2 en 3 doen vulling en dichtplakken. De maantjes leg je dan op een met bloem bestoven plank, totdat je ze kookt in een grote pot water met wat zout, zoals pasta of ravioli, totdat ze komen bovendrijven dus.
Eens gekookt kan je ze zo opdienen met een beetje gesmolten boter erover, of met gebakken spekjes, of donkergoudbruin gebakken ajuin of, voor de zoete versie, opgeklopte room. Dit hangt af van de vulling en van wat je graag lust. Alles wat niet op is, kan de volgende dag opgewarmd worden in een bakpan met wat olie. Zo komt er een korstje op… en is zo mogelijk nog lekkerder! ๐ Of je kan deze schatjes invriezen en terug bovenhalen als je nog eens overvallen wordt door een ‘november rain’ gevoel… “Everybody needs some- body/thing/food” ๐! Geniet ervan!
Liefs,
Martha

Reactie plaatsen
Reacties